TIÐINDI     SOSIALURIN

Nýggjársrøða í Runavík gamlaárskvøld 2002

Fyrst av øllum fari eg at takka tykkum, sum trúðliga hava fyrireikað nýggjárstiltakið her á staðnum. Eg vil eisini nýta høvi at takka fyri, at mær varð víst álit, at halda nýggjársrøðuna í ár.



Hetta er myrkasta ársins tíð, har vit júst eru farin um stytsta dag og náttúran liggur í dvala, dagurin stuttur og náttin long. Tann gamli, góði, gleðiboðskapurin um, at frelsari er okkum føddur, hava eisini ljóða hesi jólini. Ung og gomul hava sitið undir orðinum og sungið jólasangir og glett seg yvir, at okkum untist enn eina ferð at uppliva hátíðina, sum ber av øllum.
So vist sum heimurin stendur vita vit eisini, at tá fari er um stytsta dag, ber aftur móti ljósari tíðum við lýðku, summari og gróðuri. Náttúran vaknar úr dvala, grøs og urtir spretta, fuglurin tekur bjørgini, lombini koma og menniskjan frøist um skapanarverkið og teir møguleikar sum góvust okkum í hesum undurfagra landinum.
Gamlaárskvøld, standandi á gáttini til nýggja ári, er náttúrligt at líta aftureftir og minnast, hvat farna ári gav okkum. Tað er ymiskt, hvussu lagnan lagaði seg hjá tí einstaka og hvat møtti honum í árinum. Nógv okkara hava mist onkran sum stóð hjarta okkara nær, og tí kann tað kanska tykjast trupult at síggja glottar fyri framman. Gamla føroyska orðataki "Maður kemur í mans stað," og "Vit byggja á herðunum á teimum, ið undan fóru", koma eisini við tíðini at sannast fyri okkum, tó at vit ídag illa duga at síggja, hvussu vit kunnu verða tey farnu fyriuttan. Tíðarinnar hjól melur, lívið heldur fram og uppgáva okkara er at arbeiða av fullum huga, meðan tað enn eitir ídag.
Farna ári hevur búskapar-liga roynst væl fyri land okkara. Tá alivinnan er undantikin, man hetta vera eitt av teimum bestu innan flestu vinnugreinar og arbeiði hevur verið til allar hendur. Fiskiskapurin hevur verið so góður sum menn ikki minnast, serstakliga hjá teimum smærru bátunum. Fiskur fæst innast av fjarðunum út á ytstu havmið og veðrið við liggjandi lágætt og nærum summarveðri hevur viðført, at ein partur av smábátaflotanum nevnliga bólkur B, hevur brúkt allar sínar fiskidagar og skjótt liggur bólkur D (ikki at misskilja við flokk D) eisini, men vónandi fæst ein loysn á hesum trupuleika beint eftir nýggjár.
Árið royndist serstakliga væl hjá Runavíkar kommunu. Nógv virksemi hevur verið á havnalagnum, við upp og avskiping, so hóast vit í juni tóku nýggja havnalagið Kongshavn í nýtslu, er mangan trongligt við bryggjukantin. Atlantic Supply Base hevur onki virksemi havt í ár tí boriætlanin varð útsett, men komandi ár tá byrja verður at bora, kemur aftur lív í á útgerðarstøðini. Tað skuldu verið møguleikar hjá okkum at veitt tænastur til virksemi hinumegin markið eisini, og vit gleða okkum til aftur at síggja veitingar-skipini inni á fjørðinum. Hesi vóru so tíðum at síggja inni, at tey vóru blivin ein partur av gerandisdegnum hjá okkum fjarðbúgvum.
Gongst eftir ætlan verður ein stór farmahøll hjá Skipafelagnum smíða norðast á havnalagnum í summar. Hetta kemur at geva brúkarunum eina enn betri tænastu, samstundis sum greiðari skilnaður verður millum fisk og annan farm.
Stutt fyri jól fekk P/F Beta tveir stásiligar nýbygningar, Bak og Stelk, og er hetta byrjanin til eina endurnýggjan av gomlu Cuba- bátunum, sum hava tænt fyri seg. Eisini Jaspis og Ametyst komu aftur av flatlondum fyri jól har teir hava fingið eina størri høvuðsumvæling í Skagen.
2002 varð besta árið hjá NSÍ nakrantíð, síðan felagið sá dagsins ljós. Tit góvu okkum "Guligans" størstu fótbóltsuppliving nakrantíð, tá ið tit á Ólavsøku vunnu steypakappingina við at sigra á høvuðsstaðarliðnum HB 2-1, umframt at vit vunnu silvur í landskappingini. Túsund tøkk fyri avrikið og góða eydnu við kappingarárinum sum nú liggur fyri framman.
Eisini í fimleiki og kappróðri vóru heiðursmerkir vunnin.
Somuleiðis fekk landslið okkara sera góð úrslit og serstakliga dysturin í Hannover situr fastur í minninum, tá vara-heimsmeistararnir mundu fingið sín lívs skelk, tá ljóshærdi klaksvíkingurin eftir eina góða fríspæling gjørdist leysur framman fyri málið hjá Kahn. Vit vóru millimetrar frá javnleiki og heimssensatiónini, men bólturin rakti stongina skeivu megin; hetta hava vit møguleika at rætta, tá returdysturin verður á heimavølli.
Innan samferðslu hendir nógv og verða oyggjarnar knýttar tættari saman við betri ferjum og tunnlum. 2002 var árið tá koyrandi var til Vágarnar og tunnilin skotin ígjøgnum til Gásadals. Avgerð er tikin um, at fara undir verkætlanina, at gera undirsjóvartunnil undir Leirvíksfjørð. Gongur hetta arbeiði eins væl og tað undir Vestmannasundi, verður koyrandi til Klaksvíkar um 3 ár.
Rundkoyring verður gjørd á Skipaneskrossinum. Stranda- & Oyravegurin halda fram, ábøtur á Norðskálatunnilin gjørdar. Vegagerð í Suðurstreymoy, samfersluhavn Tvøroyri og Syðra-dali. Nýggjur Smyril verður bygdur til Suðuroyarsiglingina og nýggja Norrøna kemur til landið um 5 mánaðar. Fyrsta uppgávan hjá flaggskipi føroyinga verður at virka sum hotellskip við Runavíkar Havn, til stórfingnu fiskarí-messuna, sum Atlantic Fish Fair enn einaferð skipar fyri - mánaðarskifti apríl - maj 2003. Fiskarímessan man vera eitt tað størsta tiltak, sum nakrantíð er fyriskipað í Føroyum, og eydnaðist hon sera væl. Nærum allir teir somu sum luttóku seinast verða við aftur hesaferð, umframt fleiri nýggir so økið verður víðka við einari høll og einum telti. Eitt gott býtislutfall er millum luttakarar uttan úr heimi og heimlig virkir. Vón okkara er, at hendan messan verður eins væleydna og tann seinasta, og kemur at geva fyrireikarunum og býnum eina góða reklamu innan og uttanlandd og at hesin táttur verður afturvendandi annaðhvørt ár.
Farna ári er eins og ein lisin bók, har hvør dagur er at líkna við eina blaðsíðu. Vit kunnu blaða og minnast á hendingar, góðar og minni góðar, men vit hava uppliva hetta og tað kennist trygt og vælkent. Øðrvísi er við árinum sum liggur fyri framman, har alt er hult í tí duldu ókendu framtíðini. Vit vita at lívið ikki bert er ein dansur á rósum, men at mannalívið er havinum líkt, stundum við silvitni, stundum kunnu vit hava undanvind í langa tíð. Tíðir kunnu eisini koma við liggjandi sjaskveðri ella ódn sum kastar lívsfar okkara higar og hagar. Hesum sleppur ongin undan, men okkum nýtist ikki at óttast, tí ongin byrða verður løgd á okkum, sum vit ikki fáa mátt til at bera, um vit leita hjálp á røttum stað.
Vit kunnu her við ársbyrjan líta við frímóði frameftir. Útlitini eru betri enn mangan fyrr, vit hava eitt dugnaligt og virki fólk og hóast onkrir skýkloddar hómast á luftini eru ongin orsøk til at stúra. Við Guds hjálp og leiðslu ganga vit við treysti fram. Tá hann er við, hvør kann tá verða ímóti ?
Eg fari at enda at ynskja øllum eitt gott og vælsigna nýggjár, við tøkk fyri tað brátt farna.