Veðurstova Føroya hevur hugt eftir veðrinum í mars manaða. Veðurstovan skrivar, at fyrstu vikuna var einki hátrýst standandi yvir Vesturevropa, og lágtrýstini, sum tóku seg upp við eysturstrondina í USA, gingu beint á okkum. Veðrið var umleypandi við skiftandi ættum, so hvørt sum lágtrýstini nærkaðust og fóru eysturum.
Vit høvdu lágætt við gráum lofti og ælaveðri, til brúgvaløgini komu. So regnaði hann seg vesturum, ættin gekk upp ímóti útnyrðingi, til ein hátrýstryggur kom sum ein kíli upp ímillum, áðrenn tað næsta lágtrýstið kom.
Fyrstu vikuna í mars gingu lágtrýstini beint á okkum. Ofta grátt og vátt, men ímillum lágtrýstini stungu hátrýstryggir seg norðureftir við eitt sindur hugaligari skýlofti. Soleiðis var um morgunin 3. mars. Tað var frískur vindur av útnyrðingi, og tað garðaði á sjónum á Tangafirði. Í erva var smáskýggjað við sól ella sólglottum.
Eina lítla viku inn í mars broyttist veðurmynstrið eitt sindur. Lágtrýstini tóku seg upp nakað longur norði, og eitt eitt hátrýst mentist yvir Vesturevropa. Lágtrýstini fóru at ganga norður ígjøgnum Grønlandsfjørðin, sum er nakað longri vestri, enn tey høvdu gjørt dagarnar frammanundan. Ættin í Føroyum var fyri tað mesta útsynningur – bert onkur løta av øðrum ættum var ímillum lágtrýstini.
Luftin, sum kom hendanvegin, kom úr Norðuramerika, og hon var kølin og óstøðug. Nógv ælaveður var í, og tað var bert hendinga dagur uttan avfall – regn ella kava.
Seinastu 10 dagarnar í mars mentist hátrýstið yvir Asorunum, og ein ryggur stakk seg haðani og eitt sindur norðureftir. Lágtrýstini tóku seg upp yvir Labrador og fóru at ganga beint eystureftir ímóti Føroyum. Tann trái útsynningurin var avbrotin, og hann fór at liggja meir av útnyrðingi við kava og so 1-2 dagar báðumegin sunnan við lýggjari luft og regni, soleiðis at kavin ikki lá leingi.
Seinastu vikuna í mars skifti hann millum kaldan útnyrðing við kavaavfalli og lýggjari luft millum útsynning og landsynning. Tað kavaði fleiri dagar, men ikki tað nógva, og hann lá ikki leingi. Hendan morgunin eitt sindur eftir sólarris var frískur vindur upp í strúk av útsynningi suðuri, og skýggj lógu spjødd í øllum trimum hæddunum.
Miðalhitin í mars var 5,4 stig – mesti og minsti hiti vóru 10,0 og -1,8 stig, ávikavist. Miðalhitin tey seinastu 30 árini hevur erið 4,3 stig, so mars í ár var nakað væl lýggjari.
Hóast væl lýggjari enn klimanormalurin, mangla nógv í at fáa metið fyri mars. Tað er 7,7 stig, sett í 1929. Og nú vit eru farin í hagtølini at hyggja, kunnu vit taka við, at tann kaldasti var í 1919. Tá var miðalhitin -0,5 stig. Í nýggjari tíð var mars í 2024 sera kaldur, tann kaldasti síðan 1979.
Tað regnaði 165,8 mm allan mars mánað í ár. Hetta er nakað meir enn miðaltalið fyri tey seinastu 30 árini (1995 – 2025), sum er 119,3 mm. Síðan aldarskiftið hava 5 marsmánaðir verið líka vátir ella vátari. Tann vátasti í nýggjari tíð var í 2009, 211 mm. Fara vit heilt aftur til 1875 at leita eftir tí vátasta marsmánaða, er hann at finna í 1938, tá ið tað duttu 285 mm niður. Tann turrasti var í 2013 – bert 50 mm
